نویسنده: روزبه وَلَوی

This post is available in English

مدلسازی توزیع گونه‌ها به تخمین و برآورد ارتباط بین مجموعه‌ای از نقاط حضور گونه با متغیرهای زیست‌محیطی مرتبط می پردازد. یکی از مراحل اساسی این فرایند، ارزیابی قدرت مدل برای پیش­بینی مکان‌هایی است که احتمال حضورگونه در آنجا وجود دارد. این کار اغلب با ارزیابی پیش­بینی انجام شده در مجموعه‌ای ازنقاط که در فرآیند مدلسازی مورد استفاده قرار نگرفته اند (نقاط آزمایشی) صورت می‌گیرد.

مطالعات پیشین بر این نکته تاکید دارند که به منظور ارزیابی معتبر، نقاط آزمایشی باید مستقل از نقاط آموزشی باشند، این درحالیست که داده مستقل واقعی به ندرت در دسترس می باشد. به همین دلیل، در فرایند مدلسازی معمولا داده‌های موجود را به دو قسمت داده‌های آموزشی (برای کالیبره کردن مدل) و داده های آزمایشی (برای ارزیابی دقت مدل) تقسیم می‌کنند، این استراتژی می‌تواند چند قسمتی هم باشد (برای مثال اعتبارسنجی متقاطع یا cross-validation). از آنجاییکه این تقسیم بندی معمولا بصورت تصادفی انجام می‌شود، بنابراین گاهی اوقات نقاط آزمایشی در فواصل نزدیک به نقاط آموزشی قرار می‌گیرند. شکل زیر این مساله را به خوبی نشان می دهد که در آن نقاط آزمایشی به رنگ قرمز و نقاط آموزشی آبی هستند. اما آیا این مساله می‌تواند مشکلی ایجاد کند؟ Continue reading “اعتبارسنجی متقاطع مکانی در مدلسازی توزیع گونه‌‌ها”